ရှာဖွေခြင်းမှ တွေ့ရှိခြင်းသို့

သတိတရားသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေသည်။ အလ္လာဟ်အား အောက်မေ့ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေသည်။ အစ္စလာမ်က သွန်သင်သည်မှာ နှလုံးသားသည် ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံ ကျေးဇူးတရားနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုဖြင့် လှည့်လာသောအခါ နက်ရှိုင်းဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဖြစ်သည်။

အကျိုးတိုင်းတွင် အကြောင်းရှိသည်။ စနစ်ကျသော စကြဝဠာသည် ရိုးသားသောမေးခွန်းကို ဖိတ်ခေါ်သည်- ဤအရာကို မည်သူ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာက စတင်လှုပ်ရှားစေခဲ့သနည်း။ အစ္စလာမ်က ၎င်းကို ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာတော်ရှင်တစ်ပါးတည်းသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ဖြင့် အဖြေပေးသည်။

ဘဝအဓိပ္ပါယ်ရှိပြီး ဝိညာဉ်သည် ထာဝရတစ်ခုခုတွင် စွဲမြဲနေသောအခါ ဒုက္ခသည် ၎င်း၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို ဆုံးရှုံးသည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းသည် အခက်အခဲများကို ကြီးထွားမှုလမ်းကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။