هەنگاوە یەکەمەکانت، بە شێوەیەکی سادە

شەهادەت ئەمەیە: "ئەشهەدوا لا ئیلەهە ئیللا اللە، وە ئەشهەدوا ئەننە محەممەدەن رەسول اللە" — "من شایەتی دەدەم کە هیچ خوایەک نییە بەر لە خوا، وە من شایەتی دەدەم کە محەممەد پێغەمبەری خوایە."

بە باوەڕێکی دڵسۆزەوە وتنی وا دەکات ببی بە موسڵمان. ئەمە بناغەی هەموو شتێکە کە دواتر دێت.

پێش نوێژ، موسڵمانان وودوو دەکەن - دەست و دەم و لووت و ڕووخسار و قۆڵ و سەر و پێ دەشۆن. ئەمە لەش و دڵ ئامادە دەکات بۆ ڕاوەستان لەبەر خوا.

موسڵمانان ڕۆژانە پێنج جار نوێژ دەکەن: بەیان (فەجر)، نیوەڕۆ (زوهەر)، عەسر، ئێوارە (مەغریب)، و شەو (عیشا). هەر نوێژێک گفتوگۆیەکی کورت و جوانە لەگەڵ خودا.

لە مانگی ڕەمەزاندا، موسڵمانان لە بەرەبەیان تا ئاوابوونی خۆر ڕۆژوو دەگرن — خواردن و خواردنەوە بەجێدەهێڵن — بۆ بەدەستهێنانی زیاتر لە خود-ڕێکخستن، سوپاسگوزاری و نزیکبوونەوە لە خوا. ئەو مانگە مانگی بەخشین و تازەبوونەوەیە.